Els Ghyselinck

Graag stel ik mijn werk voor als een steeds groeiende bibliotheek. Een verzameling verstilde poëzie,
geborstelde gedachten, gekerfde herinneringen.
Voor mijn collage werk, grafiek, schilderijen en tekeningen baseer ik me veelal op de Romantiek. Deze
historische kunststroming inspireerde me bijvoorbeeld tot een reeks romantische landschappen. Natuurlijke
elementen hebben sowieso een prominente plaats in mijn kunst.
Het liefste werk ik met gerecupereerd papier: pagina’s uit oude boeken, gedumpte postkaarten, bladzijden met
resten van communicatie… Vergeten bladen als drager of onderdeel van nieuw werk.

Plastische Kunsten – Kortrijk . Vrije Grafiek – St. Lucas Brussel . Schilderen / Monumentale – Academie
Waregem . Non-Toxische Grafiek – Academie Oudenaarde.
Eind vorig jaar, na meer dan tien jaar academie en het zelfstandig werken in mijn eigen atelier vond ik een
nieuwe creatieve uitdaging: Atelier Offline Waregem ging zopas van start en wordt een een plek waar ik zelf,
samen met anderen verschillende workshops kan aanbieden en een werkplek kan bieden aan andere
kunstenaars om samen te creëren. Een plek waar ook mijn werk verder zal uitgebouwd worden.
De samenwerking met Kunst in Kortrijk, vond ik vanaf de eerste ontmoeting interessant. Het grote volume en
de verscheidenheid van mijn werk inspireerde Clara en ze nodigde me uit om samen verder te werken en
deel te nemen aan een eerste groepstentoonstelling in de galerij. Hier legt Clara ook de verbinding met de
stad door kunst zo zichtbaar te maken. De galerij is een ruimte waar kunst centraal staat maar ook de
ontmoeting met de kunstenaar is interessant, ….vanwaar de passie, het werk?
Clara vertrekt vanuit haar eigen visie en vertaalt dit naar de toeschouwer. Een sterke troef die vertrouwen
geeft aan de kunstenaar en de toeschouwer.


De Noordzee

Michel Ponti is een autodidactisch schilder met Italiaanse roots uit Waregem. Hij is geboren in België in 1951.

De Noordzee in België en de oceaan in Bretagne vormen zijn voornaamste inspiratie bronnen. Michel Ponti gebruikt een verbazend groot palet aan kleuren. De bewegingen van de golven en de dreigende donkere lucht laten de toeschouwer niet onberoerd.  Michel Ponti schildert instinctief, volgt zijn humeur en emoties, en dat is duidelijk te merken in zijn prachtig werk. 

Een nieuw artistiek talent, waar we hopelijk nog veel van mogen zien.


Eindejaarsexpo

Voor het einde van dit jaar brengen we een tentoonstelling met werk van 4 vrouwelijke kunstenaars die eerder tentoongesteld hebben bij Kunst in Kortrijk: Lies Vanloocke, Marion Sagon, Julia Eva Perez en Clara Fanise. Elk met hun eigen universum, hun gevoeligheden, vertellen ze de wereld van vandaag door hun kunst, wat maakte de vrouwelijke kunstenaars in 2018? Kom het ontdekken in de galerij en vertrek misschien met het mooiste cadeau dat je kunt aanbieden: een uniek kunstwerk ontworpen en geproduceerd door lokale kunstenaars.


Julia Eva Perez

Julia Eva Perez houdt van lijnen en kleuren, met een duidelijke interesse voor de planten. Haar tekeningen zijn zintuiglijk en intiem, we moeten dichterbij komen om de finesse te waarderen.
Tijdens wandelingen in het bos, vanuit een behoefte om haar batterijen op te laden, en de stad uit te komen,  voelde ze het geluid, het gekraak, de geruchten die stiltegeluiden die men waarneemt als men volledig omgeven is door natuur. De boomschors, de vegetatie, het water, hebben het effect van  van een natuurlijke beweging, of een levend weefsel.

Julia’s manier van werken is organisch en impulsief. De tekeningen zijn een balans tussen figuratief en abstract, vrijgelaten onderweg.
De gebruikte techniek is gemengd: inkt, ecoline, potlood, acryl. Haar voorkeur gaat vaak naar vilt.

Voor de tentoonstelling “Urajärvi” bij Kunst in Kortrijk liet Julia zich inspireren door de Finse natuur die ze tijdens haar zomervakantie ontdekte. De naam Urajärvi is die van een meer en het dorp waar de kunstenares verbleef.

Urajärvi vertelt het verhaal van een gefascineerd kijk, soms ontroerend, voor een alomtegenwoordige natuur, die tegelijkertijd ongrijpbaar en voortdurend in beweging is. Deze natuur doet de kunstenaar schommelen tussen een gevoel van nieuwsgierigheid en een beweging van terughoudendheid. Fascinatie gemengd met angst.

Julia baadde zich in pikzwart water temidden van waterlelies, waarbij de dikke stengels in het water zinken, samensmelten, verdwijnen.
Julia’s werk is opgebouwd uit texturen en materialen die elkaar overlappen en doen vervagen. Deze processen van verdunningen, organische en instinctieve creatie, weerspiegelen een immense natuur die zich deels onthult en anderzijds verbergt.


De wereld van Clara Fanise

Kunstenares Clara Fanise exposeert in haar eigen galerij in Kunst-in-Kortrijk, Kortesteenstraat 13 (tussen de grote markt en de lange steenstraat, tegenover Brooklyn).

Ontdek de komende drie weken het kleurrijke, intelligent en gevoelige werk van Clara Fanise.

Clara is van Franse origine, Belgisch in haar hart, Europeaan in haar ziel, inwoner van de Eurometropool  Kortrijk, Rijsel en Doornik. Clara Fanise is resoluut een kunstenaar van hier uit de streek.

Kom de wereld van Clara ontdekken in de galerij,  spreek met de artieste over haar werk, kijk even in haar atelier boven de galerij. Je bent welkom om vragen te stellen, een liefdesverklaring af te leggen, over haar werk wel te verstaan, en waarom niet, vertrekken met een prachtig kunstwerk onder de arm. Je kan een aantal van haar regentekeningen bewonderen. Kleurrijke werken over stedelijke landschappen, die even zijn blootgesteld aan het typische Belgisch regenweer, wat een heel origineel pointillisme veroorzaakt.

In de tentoonstelling kan u ook de meest recente tekeningen over Kortrijk van Clara bekijken. Clara zoekt steeds naar mooie, nieuwe, originele plekken in de stad. Kent U er eentje? Vertel het aan haar. Misschien maakt ze er wel haar volgend werk van…


Gilles Van Schuylenbergh – Schoonheid, tijd en ruimte

Gilles Van Schuylenbergh wil de mensen weer doen kijken en stilstaan bij de schoonheid van minder voor de hand liggende onderwerpen.

Elke locatie of object herbergt een latente schoonheid. Men zou kunnen zeggen dat het een subjectieve schoonheid is naargelang de ogen die ernaar kijken, maar Gilles zou eerder stellen dat het een subjectieve “lelijkheid” is die ervoor zorgt dat de esthetisch prikkelende aspecten van dat object worden weggeduwd door een bevooroordeeld kijkgedrag. Verval wordt beschouwd als “lelijk” maar als men die connotatie weglaat worden oxidaties contrasterende kleuren en kapotte leidingen een lijnenspel. Die objecten,  zijn de onderwerpen van Gilles’ werken.

 

Dat stilstaan mag men vrij letterlijk nemen want het kan en mag niet anders dat een moment van verstilling zijn bij de toeschouwer. De tijdspanne die verstrijkt tijdens het waarnemen is net zo belangrijk als de tijdspanne die verstrijkt bij het beluisteren van een liedje, alleen zijn begin en einde daar duidelijker afgebakend. Bij beeldende kunst kent men het beginpunt van het waarnemen wel, maar het eindpunt wordt gevoelsmatiger bepaald. Een jazzy jamsessie leunt daar dichter tegenaan.
De hedendaagse beeldcultuur is als een overweldigende tsunami en beelden bereiken ons via sociale media even snel als ze weer verdwenen zijn. Het gebrek aan tijd tot de volgende statusupdate vermoordt de kans op een werkelijke mening en wordt vervangen door “like”-knoppen. Een manier van kijken die duchtig concurreert met die van de beeldende kunst waarbij men een schilderij moet laten uitspreken alvorens door te klikken. Mensen durven dan wel eens snel “het spreekt mij niet aan” te gebruiken, maar ze zitten nog maar aan het voorwoord. Volgens mij is dat ook meteen een handige techniek om voor jezelf het kaf van het koren te scheiden in de beeldende kunst. Een leeg werk kan je herkennen wanneer het nog niet één volzin kan maken en dan kan je uiteraard geen dialoog aangaan.
Vervolgens mag je ook niet vergeten dat er tijd is ingebakken in een schilderij want er is tijd verstreken tijdens het maken van het werk. Wanneer ik een schilderij bekijk, ga ik soms heel dichtbij staan en probeer ik met m’n ogen archeologisch in de verf te graven, en net zoals archeologen de tijd terug te draaien, laag na laag. De totstandkoming van een schilderij draagt bij tot de kracht ervan. Net zoals je voelt wanneer er bij een gebouw constructieve stevigheid schuilgaat onder haar esthetisch uiterlijk.


Groepsexpo : Sensualiteit

Voor de eerste najaarstentoonstelling verlengt Kunst in Kortrijk de hete zomer met een expo over het thema sensualiteit.
Ver weg van de terug naar school acties in de handel, richten we ons op verhalen van volwassenen. Het is nog steeds zomer, het is nog warm, we zijn nog wat opgewonden…
Vijf verschillende artiesten, drie vrouwen en twee mannen, spelen het spel mee door een selectie van hun werken met als thema sensualiteit voor te stellen. Met Jonas Vanderbeke, Els Ghyselinck, Loes DeGendt, Flore Deman en Romain Wauman.
Het idee van sensualiteit prikkelt onze verbeelding en zintuigen, genereert verlangens. We blijven evenwel fatsoenlijk. De tentoonstelling is zoet, mooi, verleidelijk, ver van elke vulgariteit.
Daar waar sensualiteit in de massa media steeds geassocieerd wordt met het vrouwelijk lichaam, zullen we in deze expo aantonen dat sensualiteit net zo goed past bij de man.
Kom kijken.
En misschien vind u wel dat kunstwerk waar uw hart sneller van gaat slaan.
Inkom is gratis.


Wanderlust door Lies Vanloocke

Met ‘Wanderlust’ wil Lies Vanloocke terug gaan naar de essentie van haar visie landschaps schilderen: enerzijds de emotionele impact van de overweldigende natuur op de mens, anderzijds het voortdurende verlangen naar reizen en het één zijn met de natuur.

Door de verf in fijne lagen aan te brengen, soms transparant of verfdruppels de loop latend, krijgen de kleuren een grote subtiliteit. Onder alle werken zitten er verschillende schilderijen die een grote rol krijgen in het spel van gelaagdheid: kleuren en vormen schemeren hier en daar nog door en zorgen voor een extra dimensie.
Deze manier van schilderen zorgt ervoor dat je steeds terug nieuwe elementen ontdekt waardoor je nooit echt uitgekeken geraakt op het eindresultaat.


“Dieren, planten en mensen” duo-tentoonstelling van Ruth de Jaeger en Clara Fanise

Voor de eerste duo-tentoonstelling van de galerij presenteren we een vrouwen duo, Ruth De Jaeger, een jonge illustratrice en Clara Fanise, een beeldend kunstenares van 35.
Wat hen hier bindt, zijn vooral planten, hun kleuren, hun vormen, het plezier om ze te tekenen.
Het centrale thema van deze tentoonstelling is de aard van de mens in relatie tot de natuur.
Maakt de mens nog steeds deel uit van een geheel? Of dringt hij zich overal op, hoe zit het met zijn plaats in het geheel? Centraal, alomtegenwoordig, overweldigend, onbestaand?
Beschouwt de grotendeels stedelijke mens de natuur als louter een decor? Wat is er geworden van zijn oorspronkelijke aard?
En de dieren in dit alles?


“Abstractscapes” van Marion Sagon

Voor Kunst in Kortrijk, breng ik een aantal van mijn meest recente schilderijen en sculpturen, getiteld Abstractscape. Deze serie brengt geometrische, organische abstracte landschappen met een digitaal aspect. De composities zijn gemaakt met digitale collages van willekeurige landschappen uit Google en stukjes architectuur die ik ergens fotografeerde. Het woord “scape” (landschap in het nederlands) in de titel staat hier voor een uitgestrekt zicht of scene, en voor deze expo, de resten van een landschap. Op een manier zoek ik met dit werk naar een samenstelling of compositie welke meer bevredigend is dan het echte landschap, en waar symmetrie en natuur elkaar vinden in een mooie balans.


“Steden” van Clara Fanise

De artistieke wereld van Clara Fanise is warm, kleurrijk en tastbaar. Haar realistische tekeningen verkennen de figuratieve voorstelling in de kunst, zijn grensverleggend en creëren verrassing en verbazing. Voor elke “projectreeks” ontwerpt Clara een tekentechniek gebaseerd op simpele principes waaruit onverwachte vormen te voorschijn komen! Ze wil graag dat haar kunst voelbaar is en op het netvlies beklijft.

Voor haar eerste tentoonstelling bij “Kunst in Kortrijk” presenteert Clara Fanise tekeningen die maken deel uit van de projectreeks “Realistisch Abstract”. Ze zijn haar plastisch antwoord op de vraag: “Hoe maak ik de opbouw van een figuratief beeld zichtbaar”? Clara Fanise ontleedt de uitwerking van het beeld door elke beweging, elke lijn, elke vorm in tweeën te splitsen. Elke tweede afbeelding bestaat substantieel uit dezelfde materie als de eerste maar is vrij van elke beperking in weergave, zodat verplaatsing en vervorming kunnen optreden. Soms legt Clara het duplicaat als overlap op de oorspronkelijke vorm waarbij het lijkt alsof er een stadsplattegrond wordt weergegeven. Ofwel transponeert ze de replica naar andere formaten, herschikt ze de indeling, worden het wolken, druipsporen, golven, explosies.